#Empowerment Feminizm Inspirujące kobiety książki Maya Angelou

Maya Angelou: Mom & Me & Mom

9 sierpnia 2017

Dziś o książce, z którą łączy mnie naprawdę, naprawdę wiele. „Mom & Me & Mom” to pozycja na zeszłoroczny listopad i grudzień, polecona w #OurSharedShelf. To właśnie jej kopie, pomysłodawczyni książkowej grupy ukrywała w towarzystwie Dereka Blasberga w podziemiach Londynu. Doskonale pamiętam, jak bardzo marzyłam o wydaniu ukrytym przez Ems, jednakże wszystkie moje znajome przebywające wówczas w stolicy Wielkiej Brytanii, do samego metra miały nie po drodze ;) Trudno, pomyślałam. Może kiedyś będzie inna okazja?

Today’s post is going to be about a book that I’m strongly connected with. Mom&Me&Mom was on the last year’s ‚to-read list’ for November and December, recommended on #OurSharedShelf. It was the copies of this book that the group’s founder, in the company of Derek Blasber, was hiding in the London’s underground. I remember very clearly how much I dreamed of a piece hidden by Ems, however the underground itself was far of the way of all of my mates, who were at that time in the capital of the UK ;) Too bad, I thought. Maybe there will be another occasion one day.

Nie minęło kilka miesięcy, a dowiedziałam się, że pewna studentka medycyny postanowiła wziąć udział w wyjątkowej akcji organizowanej przez The Book Fairies Worldwide i dzień po 8 marca ukryć kilka egzemplarzy w samym sercu jednego z najbliższych mojemu sercu miast Polski, a mianowicie Poznania! Poznań to f-a-n-t-a-s-t-y-c-z-n-e miejsce. To właśnie tam odbyła się konferencja ELSA, podczas której po raz pierwszy w Polsce, środowisko uniwersyteckie zainteresowało się tematyką mojej działalności na rzecz HeForShe. Przypominam relację z tego wydarzenia: tutaj. Niestety nie udało mi się zdobyć kopii – ukrytej tym razem przez Gosię – mimo, że do akcji polowania na Mom & Me & Mom zaangażowałam aż 4 osoby!

A couple of months later I got to know that one Polish medical student decided to join an event organized by The Book Fairies Worldwide and a day after 8th March, she left a few copies of the book in the very heart of a city that is very close to my own heart, mainly – Poznań! It’s a f-a-n-t-a-s-t-i-c place. It was there that ELSA conference took place during which, for the first time in Poland, an academic community got interested in my activity concerning HeForShe. Report on this event may be found here. Unfortunately, I didn’t manage to get my own copy – hidden by Gosia this time – despite the fact that I engaged 4 people in the Mom&Me&Mom-hunting!

Na szczęście (i nieszczęście) parę tygodni później, przeglądając Allegro, trafiłam na jedną z perełek zdobionych naklejkami The Book Fairies i Our Shared Shelf. Znalazca najwidoczniej nie zdawał sobie sprawy z faktycznej wartości i przeznaczenia tej książki, ponieważ wystawił ją na aukcję za marne grosze. To smutne, że ludzie nie są jeszcze gotowi na tego typu działalność, a każdą potencjalną okazję zarobku wykorzystują natychmiast, uniemożliwiając innym uczestnictwo w tak cudownej i altruistycznej zabawie. Działalności polegającej na dzieleniu się miłością do czytelnictwa za darmo. Na dzieleniu się historiami wartymi przekazywania dalej. Na bezinteresowności. Dialogu, którego tak bardzo coraz częściej w Polsce brakuje.

Luckily (and not at the same time), a few weeks later, while scrolling Allegro, I encountered one of those gems with The Book Fairies and Our Shared Shelf stickers on it. A finder didn’t probably know the real value and meaning of the book as s/he put it up for auction for pittance. It’s sad that people aren’t ready for that kind of activity and they immediately take every chance to raise money, divesting others of the chance to participate in such a wonderful and altruistic event. An activity that aims at sharing love to books for free. At sharing stories worth sharing. At selflessness. At a dialogue which is less and less present in Poland.

Przejdźmy jednak do najważniejszej części dzisiejszego wpisu, a mianowicie… recenzji!

But let’s proceed to the most important part of today’s post, mainly… a review!

Jeśli bacznie śledzicie nasze media społecznościowe, to pewnie już wiecie, że ostatni rozdział przeczytałam dzisiaj. Ze łzami w oczach opublikowałam na instagramie fotografię, dokumentując ulotne niczym powietrze emocje malujące się na mojej twarzy chwilę po zamknięciu książki. Dawno nie czułam czegoś podobnego.

If you’re up-to-date with our social media, you probably already know that today I’ve read the last chapter. With my eyes in tears, I published a photo on Instagram, documenting emotions, evanescent as air, that were visible on my face right after I’ve closed the book. I didn’t feel this way for a long long time.

Nie dziwię się, dlaczego Barack Obama określił Mayę kobietą fenomenalną. Potrzeba bowiem wybitnych zdolności literackich, by za sprawą prostego, wręcz reportażowego języka wzbudzić u czytelnika tak złożoną mieszankę narastających emocji. Umożliwić powrót do dzieciństwa, poczucie nostalgii, utożsamienie się z samą Angelou w wielu opisywanych przez Nią momentach jej życia. Mom & Me & Mom jest ostatnią częścią 7-tomowej autobiografii. Na książkę składa się trzydzieści rozdziałów, których czytanie możesz rozłożyć w czasie, lub pochłonąć je w jeden wieczór. Ja sama zdecydowałam się na ten pierwszy sposób.

I’m not surprised why Barack Obama described Maya as a phenomenal woman. You really need exceptional literary abilities in order to evoke this kind of emotional mixture in a reader, with the use of simple and downright reporting language. To make the return to childhood possible, to feel the nostalgia, to identify with Angelou herself in many moments of her life that she writes about. Mom&Me&Mom is the last of 7-volume autobiography. The book contains of 30 chapters which you can read both ways, either relishing it and reading it slowly or get immersed in the story and read it at once. I personally chose the first option.

Pobudza do przemyśleń, refleksji na temat relacji pomiędzy ludźmi, których spotykasz na co dzień i z którymi żyjesz od dziecka. Maya Angelou w bezpośredni sposób opisuje najdrobniejsze wspomnienia ze swojego życia, bez zbędnych ozdobników i górnolotnych zwrotów. Oczywiście zdarzają się momenty, w których możemy odczuć swego rodzaju egzaltację, ale są one tak subtelne, że w żaden sposób nie przeszkadzają w czytaniu tej książki. Wręcz przeciwnie – są swego rodzaju podsumowaniem, które niejednokrotnie doprowadziły mnie do łez.

It makes you think about relations between people you meet every day and with those you live with from your childhood. Maya Angelou describes her memories directly and meticulously, getting rid of useless additions and lofty phrases. Obviously, there are moments when you can feel a kind of exultation, but they are such subtle that they don’t bother you while reading. In fact, they are quite the opposite as they constitute a kind of summary that several times brought me to tears.

Relacje z matkami każdej/każdego z nas choć bywają skomplikowane, są niezwykle ważne. Jeżeli zdarza Ci się zapominać lub mieć problem z poczuciem wdzięczności, narracja Angelou postawi Cię do pionu. Przypomni, że bez względu na sytuację, w której się znajdujemy, musimy pamiętać o drobnych gestach i umiejętności przyjmowania dobra w najmniejszej jego formie.

Relationships with our mothers, despite sometimes being complicated, are very crucial. If you happen to forget or have a problem with being grateful, Angelou’s narration will bring you to heel. It’ll remind you that no matter what the situation is we need to remember about small gestures and the ability to accept the good even in its tiniest form.

Mogąc czytać dzisiejszą recenzję, słyszeć, co mówią do Ciebie inni, pisać, należysz do uprzywilejowanych osób na tym świecie. Nie każdy może cieszyć się z rzeczy, które posiadasz.

Being able to read this review, hear what others speak to you, write, you belong to the society of privileged people in this world. Not everyone may enjoy things you have.


Pisząc autobiografię, Angelou nie skupiła się tylko i wyłącznie na sobie i swojej matce. Znajdziemy tu wątek relacji „Lady B” z bratem Mayi oraz wiele innych odniesień, wpływających na postrzeganie i chęć kształtowania naszej własnej rzeczywistości. Każda przytoczona historia i zawarty w niej morał są łącznikiem z empatią, autorefleksją i zrozumieniem – elementami niezbędnymi do kreowania zmian w naszym własnym życiu.

While writing her autobiography, Angelou focused not only on her mother and herself. There is also something about relationship of ‚Lady B’ with Maya’s brother and many other references, influencing our perception and willingness to create our own reality. Each and every story with its moral constitutes a bridge to empathy, self-reflection and understanding — the indispensable elements when introducing changes to our own live.

Jeśli mieliście okazję przeczytać wcześniejszą poleconą książkę / obejrzeć film – Kolor Purpury, tematyka zmagań ciemnoskórej kobiety w rasistowskich Stanach nie powinna być Wam obca. Ponieważ nie chcę odbierać Wam przyjemności z czytania i zdradzać zbyt wielu szczegółów, tłumaczenia moich ulubionych fragmentów wraz z komentarzem, zamieszczę za kilka dni w osobnym artykule, na który traficie bezpośrednio tylko i wyłącznie z odnośnika umieszczonego pod koniec dzisiejszej recenzji.

Have you had the chance to read earlier recommended book/ watch the film, The Color Purple, the topic of a dark-skinned woman struggling with racism in the States is nothing new to you. Because I don’t want to deprive you of a pleasure of reading and tell you the details, in a few days you are going to find a new separate article devoted to my favourite fragments (with Polish translation and my comments), which will only be accessible by clicking into a link placed at the end on this very post.

A skoro o cytatach mowa, myślę, że niejednokrotnie będę wspominać tę książkę. Maya Angelou otworzyła mi oczy, uświadamiając, jak ogromną jestem szczęściarą i wiele zawdzięczam swojej własnej mamie. Spisując wspomnienia o Vivian Baxter Johnson, pisarka wskazała, o czym należy pamiętać i co robić, aby w pełni zasłużyć na słowa, które Ona sama usłyszała od swojej mamy:

Speaking of quotes, I think that I’ll be recalling this book very often. Maya Angelou has opened my eyes, making me aware of the fact how lucky I am and how much I owe to my own mum. When listing the memories about Vivian Baxter Johnson, the writer indicated what we should remember of and what to do in order to fully deserve the words she heard from her mother:

„Baby, I’ve been thinking and now I am sure. You are the greatest woman I have ever met.”

/ tutaj pojawi się wkrótce odnośnik do
moich ulubionych fragmentów z książki /

/here you’ll soon find a link to my fav fragments of the book/

translation by Natalie Kozak.

You Might Also Like